Meta Journalism

Proofreading the first draft of history

Ενότητα και αγώνας

with 2 comments

Δεν είμαι ΔΑΠίτης. Δεν είμαι καν ΝεοΔημοκράτης. Δεν είμαι υπέρ των δράσεων της Μ. Γιαννάκου. Αλλά δε μου αρέσουν τα ψέμματα και η υποκρισία. Γι’ αυτό και κάνω την παρακάτω κριτική.

Ενότητα και αγώνας – Του ΓΙΑΝΝΗ ΜΠΑΡΚΑ*

Τώρα που σιγά σιγά επιστρέφουμε από τις καλοκαιρινές διακοπές και η ζωή επανέρχεται στους κανονικούς ρυθμούς, θεωρώ ότι είναι η καταλληλότερη ώρα να κάνουμε μια αποτίμηση της περσινής χρονιάς για τα όσα συνέβησαν στο εσωτερικό της πανεπιστημιακής κοινότητας.

Για τους επι πτυχίο φοιτητές και όσους έχασαν την ορκωμοσία τους για ένα ή δύο μαθήματα που δεν κατάφεραν να δώσουν, για εκείνους που έχασαν ημερομηνίες μεταπτυχιακών στο εξωτερικό, για όσους εργάζονται και έχουν μόνο 15 ημέρες άδεια, για τους υγιείς μετανάστες που κάνουν δυο δουλειές για να τα βγάλουν πέρα, είναι τουλάχιστον ειρωνικό ως μέλος συντονιστικού καταλήψεων να αναφέρει κάποιος τη λέξη «διακοπές». Τι θα πει «επιστροφή στους κανονικούς ρυθμούς» για τις παραπάνω ομάδες και πόσο θράσος χρειάζεται να ορίσει κάποιος με το «έτσι-θέλω» την «καταλληλότερη ώρα» για ορισμένες παρατηρήσεις.

*Είχαμε τους αγώνες όχι μόνο στο πλαίσιο των φοιτητών και καθηγητών, αλλά αγώνες που απέκτησαν παλλαϊκά χαρακτηριστικά, αφού πολλά συνδικάτα τάχθηκαν στο πλευρό της νεολαίας ενάντια στην απορύθμιση του ελληνικού πανεπιστημίου, αλλά και ενάντια στην αναθεώρηση του άρθρου 16 του συντάγματος και στην ίδρυση ιδιωτικών ΑΕΙ.

Είχαμε τις καταλήψεις και τις διαδηλώσεις των συντονιστικών καταλήψεων και όχι των φοιτητών που ως κοινωνική δύναμη – καλώς ή κακώς∙ δεν είναι το θέμα αυτό τώρα – εκπροσωπούνται από όργανα για την ύπαρξη των οποίων, τη 17η Νοεμβρίου του 1973 κάποιοι έχυσαν το αίμα τους. Είχαμε την… πληρωμένη απεργία των καθηγητών που ότι και να γινόταν αυτοί τα λεφτά τους θα τα παίρνανε και ως εκ τουτου μια ορισμένη μερίδα τους μπορούσε άνετα και χωρίς καμία ντροπή να ταχθεί «υπέρ» των φοιτητών.

Περίμενε άραγε, ο κ. Μπάρκας να έρθει η Ν.Δ. κυβέρνηση για να διαπιστώσει την περαιτέρω απορρύθμιση των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων; Τόσα χρόνια που το ΠΑΣΟΚ το άφησε στην μοίρα του – υποχρηματοδότηση, κομματισμός, φανατισμός – ήταν ρυθμισμένο;

Η αναθεώρηση ενός άρθρου του Συντάγματος (του οποίου την γέννηση σήμερα εορτάζουμε) αποτελεί ολόκληρη διαδικασία που δεν συντελείται παρα μόνο με την έγκριση δυο θητειών της Βουλής. Μπορεί ο κύριος αρθρογράφος να διαβάσει τα άκρως επιστημονικά επι του θέματος άρθρα του Ευάγγελου Βενιζέλου, καθηγητή συνταγματικού δικαίου του ΑΠΘ για να έχει γνώση του πως και του γιατί.

*Η κυβέρνηση της Ν.Δ. έδειξε ακόμη μια φορά τις έντονα αντιδημοκρατικές αντιλήψεις και πρακτικές της, όταν μέσω της υπουργού Παιδείας κ. Γιαννάκου προσπάθησε να καταθέσει και να ψηφίσει το νέο νόμο-πλαίσιο στο θερινό τμήμα της Βουλής, όταν δηλαδή όλες οι σχολές θα ήταν κλειστές. Και αναφερόμαστε σε έναν από τους πιο σημαντικούς, αν όχι τον πιο σημαντικό νόμο, που ορίζει τη δομή και τον τρόπο λειτουργίας του ελληνικού πανεπιστημίου. Η τακτική αυτή είναι γνωστή, καθώς το ίδιο είχε συμβεί και στην ψήφιση των νόμων για αξιολόγηση, ΙΔΒΕ, ΔΟΑΤΑΠ, το καλοκαίρι του 2005.

Από πότε το ψέμα γίνεται είδηση; Κατέθεσε η κ. Γιαννάκου το καλοκαίρι στην δημοσιότητα, το πόρισμα της επιτροπής του ΕΣΥΠ, το οποίο έχει θεσμοθετηθεί το 1982 και από το οποίο το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ αποχώρησαν, το ΚΚΕ δε συμμετείχε καν, αφήνοντας το έτσι έρμαιο της αποφασιστικότητας της Νέας Δημοκρατίας. Πότε μπήκε αυτό το έγγραφο προς κατάθεση στη Βουλή; Πότε έγινε το πόρισμα «νόμος-πλαίσιο» και δε το πήραμε χαμπάρι; Πότε κλείσανε οι σχολές κ. Μπάρκα; Αν δεν το γνωρίζετε το ΑΠΘ είναι κλειστό μόνο από 1η μέχρι 18η Αυγούστου, δηλαδή 15 μέρες +/- ένα σαββατοκύριακο. Αν για εσάς, που είστε στα συντονιστικά κατάληψης και στις συνελεύσεις θυμάστε οτι υπάρχει το κτήριο που λέγεται Σχολή, τότε ναι, τα πανεπιστήμια είναι κλειστά διαρκώς εκτός των ημερών τις συνδικαλιστικής σας δραστηριότητας.

Ονομάζετε το νόμο ως τον πιο σημαντικό που ορίζει τη δομή και τον τρόπο λειτουργίας του ελληνικού πανεπιστημίου. Κάνατε τίποτα τόσα χρόνια για την διασφάλιση και την σωστή εφαρμογή του – έστω πασοκικού – 1268/82; Αν κάνατε, παω πάσο. Αλλά είμαι σχεδόν σίγουρος οτι η απάντηση σας είναι αρνητική. Γιατί δε σας συμφέρει εσάς και την παρέα σας η εφαρμογή αλλά η καταπάτηση των νόμων. Η ασυδοσία και ο κομματισμός τρέφει το σάπιο συνδικαλιστικό σύστημα που σας ανέθρεψε και σας συντηρεί τόσα χρόνια.

Όσο για τους νόμους της αξιολόγησης. Ψηφιστήκαν, έτσι; Τους είδατε να εφαρμόζονται; Είδατε πολλούς καθηγητές και προέδρους Τμημάτων να μοιράζουν ερωτηματολόγια στους φοιτητές; Γιατί δεν υπήρξε αντίδραση σε αυτό το μέρος της αντιπαθέστατης κατα τ’ άλλα αξιολόγησης από μέρους του «νέου φοιτητικού κινήματος»; Μήπως είναι και αυτό πια ένα συμβιβασμένο ρεύμα;

*Και στο σημείο αυτό σημειώνεται η πρώτη μεγάλη νίκη του κινήματος: Το γεγονός ότι η κυβέρνηση της Ν.Δ., παρά τη συμφωνία του ΠΑΣΟΚ και ακολουθώντας πλήρως τις κατευθύνσεις της Ε.Ε., αναγκάστηκε να μεταφέρει την κουβέντα για τον Οκτώβριο, δείχνει ότι ο αγώνας των φοιτητών δεν έγινε επί ματαίω αλλά είχε και ουσιαστικές νίκες -μικρές σε σχέση με τον τελικό στόχο του κινήματος, που είναι η διακοπή της νεοφιλελεύθερης εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, αλλά που δίνουν προοπτικές συνολικής νίκης.

Μετέφερε η κυβέρνηση τη συζήτηση για τον Οκτώβριο. Εσείς έχετε το δικαίωμα με την «επιστροφή στους κανονικούς ρυθμούς» να ορίζετε τον χρόνο της κουβέντας αλλά η κυβέρνηση θα πρέπει να είναι 12 μήνες το χρόνο διαθέσιμη για φραπέ και κουβεντούλα. Ακόμα ένα δείγμα πολιτικού αμοραλισμού που συνθέτει την εικόνα της σάπιας συνδικαλιστικής αριστερίζουσας νοοτροπίας των συντονιστικών καταλήψεων. Αν αυτό εσείς το αποκαλείτε νίκη, εγώ το αποκαλώ στρουθοκαμηλισμό στο γεγονός οτι η κυβέρνηση απλά μετάθεσε την συζήτηση για μετά τον Οκτώβριο ώστε να εκτονωθεί η κατάσταση των επεισοδίων αλλά και να αδράξει πολιτικό όφελος από τις δημοτικές εκλογές. Έτσι θα επανέλθει ανενόχλητη τη νέα χρονιά – που αν δεν γίνουν Εθνικές Εκλογές μέχρι το Μάϊο, οπότε και έχοντας την έγκριση της λαϊκής πλειοψηφίας των 27+1 νομαρχιών να περάσει τις μεταρρυθμίσεις που επιθυμεί.

*Η αντιδραστική κυβέρνηση της Ν.Δ. πέρασε αλλαγές στα εργασιακά και κατήργησε κοινωνικές κατακτήσεις όπως το οκτάωρο, συλλογικές συμβάσεις εργασίας και το δικαίωμα στη σταθερή απασχόληση, χωρίς ωστόσο να αντιμετωπίσει κοινωνικές αντιδράσεις ικανές να τις αμφισβητήσουν. Και σε ένα τέτοιο ασφυκτικό πολιτικό πλαίσιο έχουμε τη δημιουργία ενός πανεκπαιδευτικού κινήματος που αμφισβητεί, που λέει όχι στο νέο νόμο-πλαίσιο, που ζητά ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών, που απέναντι στην ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων αντιτάσσει το αίτημα για δημόσια και δωρεάν παιδεία και απαιτεί αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης γι’ αυτή.

Άραγε το γεγονός οτι δεν υπήρξε αντίδραση σε όλα όσα αναφέρετε μήπως δείχνει οτι δεν έγιναν; Μήπως αντιθέτως η κυβέρνηση διόρισε όλους τους συμβασιούχους που είχε το ΠΑΣΟΚ σε ομηρία με στόχο να κερδίσει τις εκλογές του 2004; Μήπως το οκτάωρο απλώς μεταφέρθηκε και έγινε από 8-4, σε 9-5 όπως σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο; Μήπως σε αυτό το ασφυκτικό πολιτικό πλαίσιο οκνηρίας έρχεται η επανάσταση του φραπέ για να δώσει το τελειωτικό χτύπημα στις παραγωγικές (μη δημόσιες) δυνάμεις του τόπου;

*Πρώτη φορά ύστερα από πολλά χρόνια η σπουδάζουσα νεολαία καθολικά σχεδόν, με μαζικές και αμεσοδημοκρατικές γενικές συνελεύσεις, συμφωνεί στη μορφή πάλης. Δεν υπήρξε ούτε μία σχολή σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας στην οποία να μην πραγματοποιήθηκαν γενικές συνελεύσεις και κατάληψη, ώσπου στο τέλος να φτάσουμε να μιλάμε για πάνω από 415 κατειλημμένες σχολές.

Είστε υποκριτής. Αν όλα αυτά αποφασίζονταν από τα θεσμοθετημένα όργανα θα είχατε κάθε δικαίωμα να χρησιμοποιείτε τον όρο σπουδάζουσα νεολαία. Έλα όμως που δεν έγινε έτσι. Σφραγίζοντας παρανόμως γενικές συνελεύσεις 500 ατόμων σε σύνολο 1500 φοιτητών, συμπεριλαμβάνοντας εξωπανεπιστημιακούς αναρχικούς με καδρόνια στα χέρια εκπροσωπείς μόνο τον εαυτό σου και τη ναπολεόντια αντιδημοκρατικότητα σου. Με ξύλο, πισώπλατο πέταγμα αναπτήρων, προπηλακισμούς, βία και προπαγάνδα στους τοίχους – ναι, και εγώ μπορώ μόνος μου να πάρω γενική συνέλευση. Για να μην συμπεριλάβω στη λίστα μου και «χρηματοδότηση των εκατοντάδων αφισών από το μεγάλο κεφάλαιο».

*Ωστόσο, είναι δεδομένο ότι η κυβέρνηση θα συνεχίσει ακόμα πιο δυναμικά την προσπάθεια υλοποίησης των στόχων της που είναι η νεοφιλελεύθερη μετάλλαξη του ελληνικού πανεπιστημίου. Η φλόγα της αντίδρασης που άναψε στο ελληνικό πανεπιστήμιο πρέπει όχι απλά να μείνει αναμμένη, αλλά να δυναμώσει περισσότερο.

Το θέμα δεν είναι τι θα κάνει η κυβέρνηση ή αν η φλόγα θα παραμείνει αναμμένη ή σβηστή. Το θέμα είναι την επόμενη μέρα από όλα αυτά ανεξαρτήτως αποτελέσματος τι έχουν φοιτητές και καθηγητές να προτείνουν για ένα καλύτερο μέλλον. Ένα μέλλον που δεν εξαρτάται από σφραγίδες, γραμματείς και φαρισαίους αλλά από συμμετοχή στην έρευνα, την ανάπτυξη και το όραμα για μια μεταβιομηχανική κοινωνία και επένδυση στο διανοητικό κεφάλαιο.

*Διαφυλάττοντας ως κόρην οφθαλμού την ενότητα στο πολιτικό πλαίσιο του κινήματος αλλά και στο επίπεδο της δράσης, είναι απαραίτητο να ενταχθούν στο πανεκπαιδευτικό κίνημα και οι μαθητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης αλλά και οι καθηγητές. Οι μαθητές που ένα μεγάλο κομμάτι απ’ αυτούς γνώρισε τον αποκλεισμό από την τριτοβάθμια εκπαίδευση και παρακολουθούσαν την υπουργό να τους αποδίδει ευθύνες για το ότι δεν μπόρεσαν να φτάσουν τη βάση του δέκα.

O tempora, o mores! Αποκλεισμός από μια σάπια – όπως ομολογείτε – τριτοβάθμια εκπαίδευση που χρειάζεται χρηματοδότηση, ενίσχυση κ.λ.π. είναι πράγματι αποκλεισμός; Μήπως τελικά ο CEO της Oracle είναι μπαμπουΐνος; Μήπως ο Bill Gates και ο Steve Ballmer είναι δυο αποτυχημένοι και ο Richard Stallman που παράτησε ακαδημαϊκή καριέρα στο ΜΙΤ είναι ηλίθιος; Μήπως τελικά όλοι όσοι δεν διεκδικούμε μια θέση στον ήλιο του public service στην Ελλάδα είμαστε διανοητικά καθυστερημένοι;

*Οι ευθύνες για το γεγονός ότι τόσες δεκάδες χιλιάδες νέοι δεν φτάνουν το όριο της βάσης του δέκα, βαραίνουν αποκλειστικά την κυβέρνηση. Κι αυτό διότι αρνείται να δει τα πραγματικά προβλήματα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, με την έλλειψη κτιριακών εγκαταστάσεων, υλικοτεχνικής υποδομής και καθηγητών, το όργιο της παραπαιδείας και τον εξαντλητικό χαρακτήρα του σχολείου-εξεταστικού κέντρου.

Δε βαραίνουν καθόλου το complex του Έλληνα γονέα «μα το δικό μου παιδί εργάτης στο ΒΙΑΜΥΛ θα πάει;», ούτε το γεγονός οτι αν μπεις σε ένα internet café στη Ναυαρίνου θα το βρεις τίγκα από δεκαπεντάχρονους που δεν έχουν αγγίξει το homework και ξημεροβραδυάζονται πίνοντας καφέδες και CocaCola. Ούτε φταίει η κλίκα των δεύτερων και τρίτων εξεταστών που γραπτά του 20 τα κάνουν γραπτά του 15 και του 13. Όλο οι άλλοι φταίνε. Η κυβέρνηση. Ο πρωθυπουργός. Ο Πάπας. Ο Θεός.

*Στη συνολική απόρριψη της πολιτικής που ασκεί το ΥΠΕΠΘ από το σύνολο της πανεπιστημιακής κοινότητας, προστίθεται η παταγώδης αποτυχία της κυβέρνησης και της κ. Γιαννάκου προσωπικά στο χώρο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Ο δρόμος που έχουμε περπατήσει μέχρι τώρα είναι δύσβατος, αυτός που έχουμε μπροστά μας ακόμα πιο δύσκολος, αλλά δυστυχώς για την κυβέρνηση είναι και νικηφόρος. Καλή ακαδημαϊκή χρονιά…

Ο Πέτρος Ευθυμίου, ο Γεράσιμος Αρσένης και ο Γιώργος Παπανδρέου δηλαδή ήταν επιτυχημένοι Υπουργοί Παιδείας δηλαδή. Προσπαθώ να καταλάβω που το πάτε. Τόσα χρόνια το ΠΑΣΟΚ περνούσε τροπολογίες στο 1268/82 με αποτέλεσμα να μην είναι ο νόμος του 1982 αλλά κάτι άλλο. Τώρα σας έπιασε ο καημός για την παιδεία; Τότε γιατί δεν γίνονταν διαδηλώσεις με κάθε αλλαγή και τροπολογία;

* Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΑΡΚΑΣ είναι φοιτητής της Σχολής Πολιτικών Μηχανικών του ΕΜΠ, μέλος του πανελλαδικού Συντονιστικού των γενικών συνελεύσεων και καταλήψεων.

…και πολύ κακός αρθρογράφος.

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ – 03/09/2006

Copyright © 2006 Χ. Κ. Τεγόπουλος Εκδόσεις Α.Ε.

Written by Black Pearl

3 Σεπτεμβρίου 2006 στις 4:32 μμ

Αναρτήθηκε στις Εφημερίδες

2 Σχόλια

Subscribe to comments with RSS.

  1. Welcome to the media jungle, Κώστα. Η αποδόμηση (άλλως και ξεπουπούλιασμα) άρθρων είναι πάντα ευπρόσδεκτη’ με όλες τις εκδόσεις της ξύλινης γλώσσας που ευδοκιμούν στα ΜΜΕ, πρέπει να έχει κανείς σπουδές γλωσσολογίας για να μπορεί να παρακολουθεί ένα (σημαντικό) τμήμα της πολιτικής αρθρογραφίας.

    Oneiros

    4 Σεπτεμβρίου 2006 at 8:21 μμ

  2. Δυστυχώς για την ψυχική μου υγεία, έχω ορισμένες από αυτές τις γνώσεις έμφυτες ή ψήγματα τους διδάχτηκα από εξωσχολικούς πραγματικούς δασκάλους. Εννοώ δασκάλους, όχι τον περιπτερά της γειτονιάς, «το μάθημα της ζωής» και έτσι. Καλά και αυτά αλλά ορισμένες φορές η κατάρτιση είναι όπως ο έρωτας. Έρχεται από εκεί που δε το περιμένεις…

    Black-Pearl

    4 Σεπτεμβρίου 2006 at 8:42 μμ


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: