Meta Journalism

Proofreading the first draft of history

Archive for the ‘Internet’ Category

Παλιά μέσα σε νέα κόλπα

9 Σχόλια

Update: Επειδή τελικά θα πρέπει να εξηγώ κάθε τι που γράφω, ακόμα και στους ανθρώπους που πίστευα ότι με ξέρουν.

Η πρόσφταη υπόθεση των βατραχανθρώπων του Λιμενικού και της αποκάλυψης των ρατσιστικών συνθημάτων από την «Ελευθεροτυπία» πέρα από το ουσιαστικό μέρος, έχει και ενδιαφέρον θεωρητικό στην σύγχρονη ελληνική δημοσιογραφία.

Στην ουσία έχουμε δυο θέματα. Ένα το πως προέκυψε το ρεπορτάζ, που θα το αφήσω για αργότερα και, δεύτερον, το πως προβλήθηκε.

Στο twitter η ενημέρωση ήρθε με δόσεις από τον Anemonaftilos που εργάζεται και στο http://www.enet.gr

(όπως πληροφορήθηκα από τρίτο πρόσωπο ο Anemonaftilos διαμαρτυρήθηκε γιατί παρεξήγησα μια και λειτούργησε ως αυθύπαρκτος bl0gger. Θα ήμουν ο τελευταίος που θατο αμφισβητούσε. Η αναφορά στο που εργάζεται έγινε απλά για να φανεί η γνώση της είδησης. Από την άλλη δεν το θεωρώ μεμπτό από έναν άνθρωπο που δεν το έχει κρύψει.)

Από την αρχική αναφορά του γεγονότος μέχρι το  δημοσίευμα στην σελίδα της εφημερίδας είχε ήδη ξεσηκώθεί ένα κύμα αγανάκτησης για τον κ. Βενιζέλο που δεν μαζεύει τα τσογλάνια. Όλη την νύχτα κράζαμε τον Βενιζέλο, για να ξημερώσει και να ανακαλύψουμε, ύστερα από δελτίο τύπου του Υπ. ΠΡΟΠΟ κ. Χρυσοχοΐδη ότι οι βατραχάνθρωποι είναι δικοί του.

Το γκρουπ του facebook που δημιουργήθηκε με τον κοροϊδευτικό τίτλο » Κύριε Ευ. Βενιζέλε, τα μάθατε τα νέα;» άλλαξε αμέσως στο πιο παιχνιδιάρικο «Πάλι βρε Μιχάλη; Πάλι φασίστες στο υπουργείο σου;»

Αυτό που με κάνει να απορώ είναι πως ο δημοσιογράφος της «Ε» που ήταν παρών δεν είδε τους θυρεούς του αγήματος και θεώρησε ότι αφού λένε ΟΥΚ είναι του πολεμικού ναυτικού. Επίσης αφού είχε τέτοιο ντοκουμέντο η «Ε» πως και δεν επικοινώνησαν με τον Βενιζέλο για να έχουν δήλωσή του;

Γιατί τα επισημαίνω αυτά; Γιατί πολύ απλά η όλη διαχείριση της είδησης επέτρεψε μεν να αποκτήσει μεγάλη δημοσιότητα το θέμα αλλά επίσης επέτρεψε να πέσει στα μαλακά ο Χρυσοχοΐδης. Δεν λέω ότι έγινε ηθελημένα από την εφημερίδα , αλλά ότι έγινε πρόχειρα.

(Πιθανότατα να παρεξηγήθηκε αυτή η παράγραφός μου που αναφέρεται στην διαχείριση της είδησης, μόνο που όταν λέω διαχείριση, αναφέρομαι στην προσπάθεια της απόκτησης δημοσιότητας χωρίς τον έλεγχο σε ποιόν ανήκει η πολιτική ευθύνη. Αυτό δεν σημαίνει ότι υπήρξε πολεμική απόσυγκεκριμένο άτομο για τον Βενιζέλο, πράγμα και που φαίνεται αν ψάξει κάποιος. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι κανένας μας δεν μπήκε στον κόπο να ψάξει λίγο παραπάνω προκειμένου να αποδώσει πολιτικές ευθύνες και για να εξηγούμαι, αναφέρομαι στην εφημερίδα. Α, να ξεκαθαρίσω, δεν είμαι φίλος κανενός από τους 2 υπουργούς)

Το άλλο θέμα που άφησα για να κλείσω τις παρατηρήσεις μου είναι ο τρόπος που προέκυψε το ρεπορτάζ. Είναι ίσως η πρώτη φορά, από όσο μπορώ να γνωρίζω, που δημοσιογράφος εφημερίδας «τραβά» το θέμα με κινητό και γίνεται αποκλειστικότητα στο site.

Απορώ πως δεν βγήκε να διαμαρτυρηθεί η ΕΣΗΕΑ και οι ενώσεις τεχνικών τύπου.

(εδώ πια θα πρέπει να εξηγήσω τα αυτονόητα. Αυτοί που με γνωρίζουν, που έχουμε μοιραστεί σκέψεις και έχουμε πιει και ένα ποτήρι μαζί, ξέρουν ότι η παραπάνω πρόταση είναι ειρωνική. Έχει να κάνει με μια νοοτροπία που συνάντησα από τους δημοσιογράφους όταν δούλευα στην Μακεδονία. «Δεν είναι δική μου δουλειά, δεν πληρώνομαι γι’ αυτό». Θεωρώ ότι ο δημοσιογράφος της Ελευθεροτυπίας έκανε ότι θα έκανε οποιοσδήποτε σοβαρός, σύγχρονος δημοσιογράφος. Κατέγραψε το συμβάν με ότι μέσο διέθετε. Η επίκληση της ΕΣΗΕΑ και των τεχνικών γίνεται ειρωνικά μια και δεν αντιλαμβάνονται τέτοιου είδους δημοσιογραφία οι συντεχνίες τους.

Λυπάμαι πραγματικά που θα πρέπει να εξηγώ τι γράφω.)

Written by argos

27 Μαρτίου 2010 at 11:38 μμ

Αναρτήθηκε στις Internet, Εργασιακά, Εφημερίδες

Εφηβικές αρρώστιες ενημέρωσης

leave a comment »

Συντάκτες: Oneiros & ThirdEye

Παγκόσμιοι δημοσιογραφικοί οργανισμοί στρέφονται προς τα νέα μέσα. Αυτό που αμελούν σε μέγιστο βαθμό είναι η διάκριση μεταξύ χρήσης και περιεχομένου. Δεν φτάνει απλά να ενσωματωθούν νέες τεχνικές διάχυσης πληροφορίας άλλα και να διασταυρωθεί και να εμπλουτιστεί η εν λόγω πληροφορία. Αυτό ισχύει είτε για τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης π.χ εφημερίδες είτε για την αξιοποίηση νέων μέσων π.χ. Twitter. Η μάχη της ενημέρωσης δίνεται για την ποιότητα της μετάδοσης και ανάλυσης της πληροφορίας. Οι δημοσιογραφικοί οργανισμοί δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν αν όντως επιτελέσουν τον σκοπό τους, ενημερώνοντας το κοινό και να διευρύνοντας τις πληροφορίες.

Το ξέσπασμα της «γρίπης των χοίρων» αποτελεί ένα από τα φλέγοντα θέματα των ημερών σε παραδοσιακά και νέα κανάλια πληροφόρησης. Ωστόσο, έγινε και αφορμή για την κριτική των νέων μέσων από τα παραδοσιακά. Η αμφισβήτηση είναι καλοδεχούμενη ως αφορμή για βελτίωση και διάλογο, όμως κάθε πληροφορία μπορεί να αμφισβητηθεί, να διασταυρωθεί και να επιβεβαιωθεί.  Η χρήση του κάθε μέσου ορίζεται από τους ίδιους τους χρήστες/ αναγνώστες/ ακροατές/ θεατές του. Μια πραγματικότητα που εκπρόσωποι της παραδοσιακής δημοσιογραφίας και της ακαδημαϊκής κοινότητας αδυνατούν να αναγνωρίσουν.

Ένα παράδειγμα της αντίδρασης των ξένων μέσων αποτελεί το δημοσίευμα του Evgeny Mozorov στο Foreign Policy, με το όποιο κατηγορεί τα νέα μέσα για αναξιοπιστία, ψευδή αναμετάδοση πληροφοριών και κονφορμισμό. Ο ειδικός ιντερνετολόγος παραθέτει τραβηγμένα παραδείγματα πρώτων αντιδράσεων στα νέα για το ξέσπασμα της επιδημίας για να στηρίξει την άποψή του ότι το Twitter συμβάλλει στην πρόκληση πανικού, υποστηρίζοντας ακόμα ότι θα χρησιμοποιηθεί από τρομοκράτες στο μέλλον για τον ίδιο σκοπό.

Το αστήρικτο άρθρο προκάλεσε την απάντηση συντάκτη του O’ Reilly.com, Tim M. O’Brien, όπου αναλύονται οι αδυναμίες του κείμενου του Mozorov άλλα και η διαφορά μεταξύ της χρήσης των μέσων και του περιεχομένου που παράγεται. O O’Brien επισημαίνει ότι ο Morozov κρίνει το Twitter καθαρά από ωφελιμιστική σκοπιά, απαξιώνοντας την κοινωνική του διάσταση, αλλά δίνοντάς του κι ένα μάθημα για το πως να το χρησιμοποιήσει. Σύμφωνα με τον O’Brien, ο Μorozov γενικεύει επικίνδυνα, θεωρώντας ότι όλοι οι χρήστες του Twitter αναμεταδίδουν ότι διαβάζουν για να κερδίσουν σε δημοφιλία, επειδή δεν κατανοεί ότι η πλειονότητα των χρηστών το χρησιμοποιούν για να επικοινωνούν με τους φίλους τους κι όχι με μοναδικό σκοπό την συσσώρευση ακολούθων. Η θέση του Morozov δεν είναι καινούρια βέβαια’ έχουμε δει παρόμοιες κριτικές από κήνσορες και της μπλογκόσφαιρας, όπως ο Andrew Keen αλλά και τη «δικιά μας» Ξένια Κουναλάκη (που, βέβαια, απλώς παπαγάλιζε κακομεταφρασμένες τις θέσεις της Sarah Boxer).

Ο λίβελος του Morozov είχε μεγάλο αντίκτυπο στους ελιτιστές των νέων μέσων και παρέσυρε ακόμα και παραδοσιακούς γκρινιάρηδες όπως ο Cringely. Με τη διαφορά ότι ο τελευταίος τουλάχιστον ανάγει το πρόβλημα σε ζήτημα εκμετάλλευσης της ευπιστίας, και επισημαίνει το ρόλο των καναλιών στην χειραγώγηση του κοινού.

picture by Fabio Rex Too & yiyinglu

Ελληνικό παράδειγμα ελλειπούς δημοσιογραφικής έρευνας είναι το πρόσφατο άρθρο της Ελευθεροτυπίας. Το άρθρο ξεκινάει μιλώντας για την έξαρση των συζητήσεων στην πλατφόρμα του  Twitter σχετικά με την επιδημία, νουθετεί θέτοντας θέμα αξιοπιστίας και ανάγκης διασταύρωσης της πληροφορίας, και συνεχίζει προτείνοντας αξιόπιστες πηγές, όλες εκτός του Twitter.

Έτσι, για μια ακόμη φορά, η έγκυρη ενημέρωση προέρχεται μέσα από τα «παραδοσιακά» ΜΜΕ, τους ειδησεογραφικούς οργανισμούς και τις εφημερίδες οι οποίοι διαθέτουν παρουσία και στο διαδίκτυο αλλά και τους χρήστες που αναμεταδίδουν αυτές τις πληροφορίες και όχι κάτι που άκουσαν ή διάβασαν ή κάτι που διατυπώνεται, εσκεμμένα ή όχι, με λάθος τρόπο.

Ο συντάκτης παραβλέπει το γεγονός ότι κάποιοι απ’ τους οργανισμούς στους οποίους παραπέμπει διαθέτουν και λογαριασμούς στη γνωστή πλατφόρμα (WHO, CDC), όπως επίσης και έγκυρα ενημερωτικά μέσα που λειτουργούν αποκλειστικά στο Twitter (πχ. BreakingNews) αλλά παραπέμπει στο «χάρτη υγείας που έχει δημιουργηθεί από την Google», αναφερόμενος ενδεχομένως είτε στο Healthmap, στο χάρτη κρουσμάτων του ιού, που όμως και οι δύο έχουν δημιουργηθεί από χρήστες (Google Maps mashups). Γεγονος που αναιρεί την άποψη του συντακτη για την χρηση εγκυρων πηγών πληροφοριων, εφοσον οι τελευταιες δεν ανηκουν σε κρατικούς ή μεγαλους δημοσιογραφικος οργανισμούς, ουτε σε μη κυβερνητικές οργανώσεις. Η διασταύρωση πληροφοριών είναι απαραίτητη για την έγκυρη ενημέρωση είτε από «παραδοσιακά» ή νέα μέσα και η έλλειψη της αποτελεί αμέλεια προς τον σκοπό της ενημέρωσης του κοινού. Η πλατφόρμα του Twitter είναι μεν από της δημοφιλέστερες αυτή την περίοδο, δεν αποτελεί όμως την μοναδική πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης. Σαφώς δεν αφήνει περιθώρια για αναλυτικό ρεπορτάζ, αλλά μπορεί να είναι μια χρήσιμη πηγή άντλησης πληροφοριών, με την προϋπόθεση ότι ο αναγνώστης λαμβάνει υπόψη την αξιοπιστία της εκάστοτε πηγής.

Μπορεί να μην έχει αναπτυχθεί στην Ελλάδα η χρήση των νέων μέσων στον τομέα της ενημέρωσης, ωστόσο ένα άρθρο που αναφέρεται στην χρήση των νέων μέσων -στην συγκεκριμένη περίπτωση, στο Twitter– θα πρέπει να είναι τεκμηριωμένο και ειδικά για «παραδοσιακό μέσο», επώνυμο. Όσα γράφονται στον παγκόσμιο ιστό μένουν και μπορούν να διασταυρωθούν, να διαψεύθουν ή να επιβεβαιωθούν αντίστοιχα.

Written by ThirdEye

2 Μαΐου 2009 at 12:41 μμ

Αναρτήθηκε στις Internet, Εφημερίδες

Tagged with , ,

Όχι στο όνομά μας

leave a comment »

Καλούμε όλους όσους διατηρούν μπλογκς, διαδικτυακά φόρα κτλ να δημοσιεύσουν την Πέμπτη 20 Νοεμβρίου 2008 το παρακάτω κείμενο και όλους του χρήστες του διαδικτύου να το υπογράψουν. Την 21η Νοεμβρίου το κείμενο αυτό θα σταλεί σε όλα τα μέλη του κοινοβουλίου και σε όσο το δυνατόν περισσότερους φορείς μέσων μαζικής ενημέρωσης με την προτροπή της αναδημοσίευσής του. Το κείμενο προς αποστολή θα φέρει τους υπερσυνδέσμους (URL) από όλες τις ιστοσελίδες που το υιοθέτησαν. Συντονιστικό blog εδώ.


# #

“Είναι απαράδεκτη η κατάσταση στις ελληνικές φυλακές. Είναι κύριο θέμα η ριζική αλλαγή του σωφρονιστικού συστήματος”.Κάρολος Παπούλιας, 6/11/08

“Είμαστε άνθρωποι – κρατούμενοι. Άνθρωποι, λέω” – Βαγγέλης Πάλλης, Κρατούμενος, 9/11/08

Από τις 3 Νοεμβρίου, μία εκκωφαντική κραυγή συνταράσσει τα θεμέλια της Δημοκρατίας μας. Από τις 3 Νοεμβρίου, σύσσωμοι οι κρατούμενοι όλης της χώρας κατεβαίνουν σε απεργία πείνας διεκδικώντας το αυτονόητο : τη χαμένη τους αξιοπρέπεια. Απέναντί τους αντιμετωπίζουν την εκκωφαντική σιωπή των κραταιών ΜΜΕ και την παντελή αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας. Σε αυτές τις πρακτικές όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο ΔΕ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ.

Η κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είναι απερίγραπτη και μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο με τη σκληρή γλώσσα των μαθηματικών. Στα κατ’ επίφαση “σωφρονιστικά” ιδρύματα της χώρας έχουν καταγραφεί συνολικά 417 θάνατοι την τελευταία δεκαετία, ενώ ο ρυθμός τους έχει απογειωθεί σε τέτοιο σημείο, ώστε σήμερα να σβήνουν στα χέρια του κράτους τέσσερις άνθρωποι το μήνα. Η πληρότητα αγγίζει το 168% (10.113 κρατούμενοι για 6.019 θέσεις) με την αναλογία χώρου για κάθε άνθρωπο να φτάνει σε περιπτώσεις το 1τμ. Με ημερήσιο κρατικό έξοδο ανά κρατούμενο τα 3,60 Ευρώ τα συσσίτια που παρέχονται είναι άθλια, οι υποδομές θυμίζουν μεσαίωνα και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι ελλιπέστατη. Συγχρόνως, το Ελληνικό δικαστικό σύστημα στέλνει στη φυλακή έναν στους χίλιους κατοίκους της χώρας με τους έγκλειστους χωρίς δίκη (υπό προσωρινή κράτηση) να αγγίζουν το 30% του συνολικού αριθμού των κρατουμένων. Αν η ποιότητα μίας Δημοκρατίας κρίνεται από τις φυλακές της, τότε η Δημοκρατία μας ασθμαίνει. Αν η τιμώρηση παραβατικών συμπεριφορών με εγκλεισμό γίνεται από το κράτος στο όνομα της κοινωνίας, τότε για την κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είμαστε όλοι υπόλογοι, με συντριπτικές όμως ευθύνες να αναλογούν στην κρατική μηχανή. Σε αυτή την πραγματικότητα όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ.

Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται από επίσημους φορείς για τις Ελληνικές φυλακές σκιαγραφούν εικόνα κολαστηρίων. Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (2007) διαπιστώνει βασανιστήρια, απάνθρωπη μεταχείριση και απειλές κατά της ζωής κρατουμένων, σειρά παραβιάσεων αναφορικά με τις συνθήκες κράτησης, ελλείμματα στη διερεύνηση και τιμωρία των ενόχων, αποσιώπηση περιστατικών βίας με την συμπαιγνία ιατρών και φυλάκων, απαράδεκτες συνθήκες ιατρικής περίθαλψης και ιατρικού ελέγχου στους κρατούμενους κλπ. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει εκδώσει σειρά καταδικαστικών για την Ελλάδα αποφάσεων που αφορούν κακομεταχείριση ή/και παραβιάσεις άλλων δικαιωμάτων κρατουμένων από σωφρονιστικές αρχές. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έχει πάρει απόφαση – καταπέλτη για τα κακώς κείμενα στις φυλακές, προτείνοντας άμεσες δράσεις για την επίλυση τους. Ο Συνήγορος του Πολίτη διαμαρτύρεται για την παντελή έλλειψη συνεργασίας των αρμόδιων κρατικών φορεών μαζί του, λόγω της οποίας έχει ουσιαστικά απαγορευτεί η είσοδός του στις φυλακές της χώρας τα τελευταία δύο χρόνια. Οι δικηγορικοί σύλλογοι όλης της χώρας, μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως η Διεθνής Αμνηστία, και πολλοί πολιτικοί/κοινωνικοί φορείς καταγγέλλουν την απαράδεκτη κατάσταση και ζητούν ευρύτερη συνεργασία για το ξεπέρασμα του προβλήματος. Αν ανθρώπινα είναι τα δικαιώματα που πρέπει να απολαμβάνει κάθε ανθρώπινο ον, κάθε στέρησή τους στις Ελληνικές φυλακές αποτελεί ανοιχτή πληγή για την κοινωνία μας. Σε αυτή την κατάσταση όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΑΒΑΤΟ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ.

Με την απεργία πείνας οι κρατούμενοι καταφεύγουν στο τελευταίο οχυρό αντίστασης, που τους έχει απομείνει, το σώμα τους. Είχε προηγηθεί έσχατη έκκλησή τους προ μηνός προς τους ιθύνοντες να ενσκήψουν στο πρόβλημα, καθώς δεν πήγαινε άλλο. Για να λύσουν την απεργία πείνας ζητούν την ικανοποίηση αιτημάτων, που αποκαθιστούν την χαμένη τους αξιοπρέπεια και επανακτούν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά τους, αιτημάτων συγκεκριμένων, αξιοπρεπών και άμεσα υλοποιήσιμων. Απέναντι στις κινητοποιήσεις των κρατουμένων η πολιτική ηγεσία εξαντλεί τη δράση της σε αδιαφορία, υποσχέσεις και καταστολή των κινημάτων τους. Τυχόν αδιαφορία και αναλγησία της πολιτικής ηγεσίας όμως και σε αυτή τη φάση θα σημαίνει νεκρούς απεργούς πείνας. Στη μετωπική λοιπόν σύγκρουση που επιλέγουν οι κρατούμενοι της χώρας για τη διεκδίκηση των ανθρωπίνως αυτονόητων δε μπορούμε να μένουμε απαθείς σταυρώνοντας τα χέρια και περιμένοντας τις ειδήσεις των θανάτων από τις απεργίες πείνας αλλά θα σταθούμε αλληλέγγυοι. Αν η περιφρούρηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επιβάλλουν την επαγρύπνιση όλων μας, τώρα είναι λοιπόν η στιγμή να πάρουμε θέση όλοι απέναντι στο πρόβλημα χωρίς αδιαφορίες και υπεκφυγές.

Απέναντι στην τεταμένη κατάσταση στις φυλακές όλης της χώρας όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο καθιστούμε την πολιτική ηγεσία απολύτως υπεύθυνη για ό,τι συμβεί και απαιτούμε άμεσα την τόσο θεσμική όσο και στην πράξη ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.

Written by argos

20 Νοεμβρίου 2008 at 9:09 πμ

Αναρτήθηκε στις Internet

Τα παλιά μέσα για τη διημερίδα

2 Σχόλια

Μια ματιά στο πως κάλυψαν τα παραδοσιακά μέσα τη διημερίδα «Συμμετοχική Δημοσιογραφία: Blog και Νέα Μέσα», που έλαβε χώρα στη Θεσσαλονίκη την περασμένη εβδομάδα.

Breaking news!

Breaking news!

Αυτό ήταν το πρωτοσέλιδο της Μακεδονίας, την Κυριακή 19/10, μία μέρα πριν από τη διημερίδα. Στις σελίδες 60 – 61 του ένθετου περιοδικό Επιλογές μπορούσε κανείς να βρει μία αξιόλογη συνέντευξη του Dan Gillmor στον Σάκη Ιωαννίδη, αν βέβαια ήξερε που να την βρει εκ των προτέρων, αφού ούτε στο πρωτοσέλιδο γίνονταν κάποια αναφορά αλλά ούτε και στο εξώφυλλο του περιοδικού. Ο δημοσιογράφος έκανε πράξη το κεντρικό πιστεύω του Gillmor («το κοινό μου ξέρει περισσότερα από μένα»), απευθυνόμενος σε bloggers της πόλης για να τον βοηθήσουν με τη διατύπωση των ερωτήσεων της συνέντευξης.

Η ανταπόκριση της εφημερίδας από το συνέδριο την επόμενη μέρα επικεντρώθηκε στην εισήγηση του Gillmor, υπερθεματίζοντας στην αναπαραγωγή του άστοχου χαρακτηρισμού («ο πατέρας των νέων μέσων») που ακούστηκε στο συνέδριο και οδηγώντας τον αναγνώστη στο εύλογο ερώτημα: αν ο Gillmor είναι ο πατέρας των blogs, η μητέρα ποιά είναι; Κατά τ’ άλλα, το άρθρο περιορίστηκε στην αναπαραγωγή στατιστικών, αγνοώντας τελείως τα κεντρικά θέματα της ημέρας, αλλά και τα ..παραδημοσιογραφικά που απασχόλησαν το κοινό και τους ομιλητές.

Γενικά, παρά το ότι ο Gillmor είχε αναλωθεί στο να δίνει συνεντεύξεις όσο βρίσκονταν στη χώρα, πολύ λίγα άρθρα σχετικά με τη διημερίδα έχουν κάνει μέχρι στιγμής την εμφάνισή τους στον τύπο. Γεγονός που επαληθεύει για μιά ακόμα φορά την έλλειψη ουσιαστικού ενδιαφέροντος των ..παλιών μέσων για τα νέα, αλλά και τα διδάγματα που θα μπορούσαν να τα αναβαθμίσουν. Η Ελευθεροτυπία στο πρωτοσέλιδο της, την Δευτέρα 20 Οκτωβρίου 2008 προανήγγειλλε συνέντευξη του Gillmor στον Θανάση Τσίτσα. Τη συνέντευξη ακολουθεί και μια παρουσίαση του συγγραφέα και του βιβλίου του «Εμείς είμαστε το μέσο» στο φύλλο της πρώτης μέρας διεξαγωγής του συνεδρίου. Όσο αφορά την εν λόγω συνέντευξη, παρατηρήσαμε ότι δεν πρόκειται για μια από εκείνες που έδωσε ο Gillmor κατά τη διάρκεια διαμονής του στη χώρα μας.
Όπως λέει και ο ίδιος: «Το κοινό μας (των δημοσιογράφων) γνωρίζει». Όσοι γνώριζαν για το συνέδριο περίμεναν κάτι παραπάνω από μια αναφορά σε αυτό, μια παρουσίαση των απόψεων που εκπροσωπήθηκαν στο συνέδριο.
Σε παρόμοιο ύφος κινείται το σχετικό δημοσίευμα του Σαββάτου 18 Οκτωβρίου 2008 της Σόνια Χαϊμαντά στην εφημερίδα Έθνος. Σημειώνουμε ότι μας προσφέρει περισσότερες πληροφορίες για το συνέδριο όσο αφορά την διεξαγωγή του. Καμία αναφορά όμως στους καλεσμένους δημοσιογράφους πλην του Gillmor.

Written by ThirdEye

30 Οκτωβρίου 2008 at 1:14 μμ

Αναρτήθηκε στις Internet, Εφημερίδες, Περιοδικά

Tagged with

Ο Guardian δείχνει το δρόμο

leave a comment »

Δεν αντιμετωπίζουν όλα τα παραδοσιακά μέσα με φοβικότητα και αμάθεια τα «νέα μέσα», τουλάχιστον όχι στο εξωτερικό. O Guardian αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση στον τρόπο με τον οποίο αξιοποιεί τις δυνατότητες του διαδικτύου, αλλά και τη φιλοσοφία της ανοικτότητας που διέπει τη νέα δημόσια σφαίρα επικοινωνίας.

Πρόσφατη ανακοίνωση στο blog της εφημερίδας ενημερώνει τους αναγνώστες ότι τα RSS feeds αναβαθμίζονται και προσφέρουν πλέον το πλήρες κείμενο των άρθρων.

Our feeds now contain the full content of each article so that you can take guardian.co.uk with you wherever you prefer to get your news

Η απόφαση να ανοίξει πλήρως το περιεχόμενό της στους αναγνώστες σηματοδοτεί και μιά συνειδητή στροφή στο επιχειρηματικό μοντέλο της εφημερίδας, αφού τα feeds είναι η προτιμώμενη μορφή ανάγνωσης από φορητές συσκευες. Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση, τα νέα πλήρη feeds θα περιέχουν και διαφημίσεις και προσφέρουν πρόσβαση στο περιεχόμενο της εφημερίδας με πληθώρα διαφορετικών τρόπων (ανά section, θέμα, αρθρογράφο κλπ).

Μιά σημαντική παράμετρος για τη μελλοντική αξιοποίηση της αρθρογραφίας οποιουδήποτε online ενημερωτικού μέσου είναι τα μεταδεδομένα.

For those of you looking at source code, you will notice we include Dublin core metadata on:

  • Contributor (author name)
  • Page type (e.g. audio, video, article, image gallery cartoon etc)
  • Keywords for the content item, using the RSS 2.0 categories tag

Το semantic web δεν πρόκειται να γίνει πραγματικότητα αν οι πυλώνες της ενημέρωσης, πρώτα απ’ όλους, δεν φροντίσουν να κάνουν την επίπονη και συστηματική δουλειά του annotation.

Ο Guardian και ο κυριακάτικος Observer προσφέρουν ανοικτή πρόσβαση σε συνολικά 3 εκατ. άρθρα αρχείου, ενώ ήταν απ’ τα πρώτα ευρωπαϊκά παραδοσιακά μέσα που αξιοποίησαν άριστα τα blogs της εφημερίδας, τα οποία αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της εμπειρίας ανάγνωσης.

Βέβαια, ακούγεται αστείο να μιλάμε για full feeds και metadata εφημερίδων, σε μιά χώρα που οι περισσότερες δεν διαθέτουν καν RSS feeds στα site τους, όσες έχουν κιόλας. Θα ήταν χρήσιμο στους εκδότες και δημοσιογράφους των παραδοσιακών μέσων στη χώρα μας που δικαίως αγωνιούν για το μέλλον του τύπου στην ψηφιακή εποχή, να σκύψουν με ανοικτό μυαλό πάνω απ’ το παράδειγμα του Guardian και άλλων πρωτοποριακών ΜΜΕ και να αντλήσουν διδάγματα από το διεθνές παράδειγμα για την καλύτερη εξυπηρέτηση του αναγνωστικού κοινού αλλά και της δικής τους βιωσιμότητας.

Written by Oneiros

24 Οκτωβρίου 2008 at 10:12 μμ

Αναρτήθηκε στις Internet, Εφημερίδες

Συμμετοχική Δημοσιογραφία: Blogs και Νέα Μέσα

leave a comment »

Aναδημοσίευση του δελτίου τύπου μιάς σημαντικής εκδήλωσης για τη σχέση της δημοσιογραφίας των πολιτών με την επαγγελματική δημοσιογραφία, που διοργανώνεται στη Θεσσαλονίκη:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Written by Spider Jerusalem

9 Οκτωβρίου 2008 at 7:20 μμ

(Υπερ)τοπική και α-τοπική δημοσιογραφία

6 Σχόλια

Ο διασυρμός όχι μόνο της Θεσσαλονίκης αλλά και της τοπικής επαγγελματικής δημοσιογραφίας, με αφορμή το ζήτημα της ένταξής της στο Δίκτυο Μαρτυρικών Πόλεων, συνεχίζεται. Το θέμα ανέδειξε η δημοσιογράφος Θεσσαλονίκης Μαρούλα Πλήκα στην εφημερίδα «Αυγή» και ανακίνησαν οι bloggers, όπως ο Πάνος Ζέρβας (1, 2), ο Ροΐδης, ο  Abravanel, ο ANemos, ο Στράτος Κερσανίδης , ο Θοδωρής Γούτας, ο γεροντάκος. Τις τελευταίες εξελίξεις μπορείτε να τις διαβάσετε στο σχετικό post του Argos στο thess.gr, που δημοσιεύει την αλληλογραφία των εμπλεκομένων πλευρών κι είχε πριν λίγο καιρό ασκήσει κριτική στους χειρισμούς τους. Η διαπραγμάτευση του θέματος στα blogs είναι εκτενής, με αναδημοσιεύσεις του άρθρου από την «Αυγή» (τυπικά παράνομες αλλά χρήσιμες, καθώς δεν υπάρχει online), κάλυψη των εξελίξεων, απόψεις, ιστορικές αναδρομές, πολιτικές τοποθετήσεις, προτάσεις για ακτιβιστικές αντιδράσεις και συζητήσεις στα σχόλια των posts.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Written by Oneiros

25 Ιουλίου 2008 at 10:41 πμ

Αναρτήθηκε στις Internet, Εφημερίδες