Meta Journalism

Proofreading the first draft of history

ΕΙΕΘ

leave a comment »


Και ξαφνικά η Θεσσαλονίκη απόκτησε Ένωση Ιδιοκτητών Εφημερίδων. Ο όμιλος την «Μακεδονίας» εκπροσωπούμενος από την κα Σουλοπούλου, οι εφημερίδες του κ. Πανταζή και του κ. Ανδρώνη μαζί με τον Τύπο της Θεσσαλονίκης του κ. Θωμά. Πρόεδρος της ένωσης ιδιοκτητών Εφημερίδων η δικηγόρος κα Σουλοπούλου.

Έδρα το κτίριο που στεγάζει και το δικηγορικό γραφείο της κας Σουλοπούλου και ίσως, δεν το γνωρίζω στα σίγουρα, το γραφείο της. Το πρόβλημα δεν είναι που στεγάζεται αλλά ο λόγος της δημιουργίας του. Ετοιμάζεται για τις νέες συνθήκες στο χώρο εργασίας; Πιστεύει ότι θα μπορέσει να γίνει συνομιλητής με την ΕΣΗΕΜΘ σε μια εποχή όπου θα πάψουν να ισχύουν οι κλασικές εργασιακές σχέσεις; Άραγε ποιά είναι η απάντηση της ένωσης; Απλά η άρνηση να δούνε τι έρχεται, καλυπτόμενοι πίσω από τα κεκτημένα που χάνονται;

Η απουσία πάντως του δεύτερου σοβαρού συγκροτήματος κάτι λέει. Θα μου πείτε ότι και η απουσία διαφόρων άλλων απίθανων εκδόσεων και αυτή λέει κάτι.

Μια μικρή διόρθωση από το δημοσίευμα της «Μακεδονίας» η πορεία έκδοσης εφημερίδων στην Θεσσαλονίκη δεν είναι εκατονταετής αλλά υπέρεκατονταετής. Η «Μακεδονία» δεν ήταν η πρώτη εφημερίδα στην πόλη.

Advertisements

Written by argos

11 Απριλίου 2010 at 10:51 μμ

Αναρτήθηκε στις Εφημερίδες

Ως πότε;

with one comment

Μετά το αλήστου μνήμης πρωτοσέλιδο της «Μακεδονίας» επί Γουσίδη με το περίφημο μυστικό του βασιλιά Γεωργίου Β’

Breaking news!

ήρθε ακόμα ένα χτύπημα σήμερα με πρτοσέλιδο τύπου Espresso, όπου ο Λάκης Λαζόπουλος προφητεύει το τέλος των κομμάτων.

Αν θέλαμε να αγοράσουμε την Espresso, ξέραμε να την ζητήσουμε.

Δεν νομίζω να τελειώνουν τα κόμματα. Οι εφημερίδες τελειώνουν

Written by argos

28 Μαρτίου 2010 at 3:10 μμ

Αναρτήθηκε στις Εφημερίδες

Παλιά μέσα σε νέα κόλπα

9 Σχόλια

Update: Επειδή τελικά θα πρέπει να εξηγώ κάθε τι που γράφω, ακόμα και στους ανθρώπους που πίστευα ότι με ξέρουν.

Η πρόσφταη υπόθεση των βατραχανθρώπων του Λιμενικού και της αποκάλυψης των ρατσιστικών συνθημάτων από την «Ελευθεροτυπία» πέρα από το ουσιαστικό μέρος, έχει και ενδιαφέρον θεωρητικό στην σύγχρονη ελληνική δημοσιογραφία.

Στην ουσία έχουμε δυο θέματα. Ένα το πως προέκυψε το ρεπορτάζ, που θα το αφήσω για αργότερα και, δεύτερον, το πως προβλήθηκε.

Στο twitter η ενημέρωση ήρθε με δόσεις από τον Anemonaftilos που εργάζεται και στο http://www.enet.gr

(όπως πληροφορήθηκα από τρίτο πρόσωπο ο Anemonaftilos διαμαρτυρήθηκε γιατί παρεξήγησα μια και λειτούργησε ως αυθύπαρκτος bl0gger. Θα ήμουν ο τελευταίος που θατο αμφισβητούσε. Η αναφορά στο που εργάζεται έγινε απλά για να φανεί η γνώση της είδησης. Από την άλλη δεν το θεωρώ μεμπτό από έναν άνθρωπο που δεν το έχει κρύψει.)

Από την αρχική αναφορά του γεγονότος μέχρι το  δημοσίευμα στην σελίδα της εφημερίδας είχε ήδη ξεσηκώθεί ένα κύμα αγανάκτησης για τον κ. Βενιζέλο που δεν μαζεύει τα τσογλάνια. Όλη την νύχτα κράζαμε τον Βενιζέλο, για να ξημερώσει και να ανακαλύψουμε, ύστερα από δελτίο τύπου του Υπ. ΠΡΟΠΟ κ. Χρυσοχοΐδη ότι οι βατραχάνθρωποι είναι δικοί του.

Το γκρουπ του facebook που δημιουργήθηκε με τον κοροϊδευτικό τίτλο » Κύριε Ευ. Βενιζέλε, τα μάθατε τα νέα;» άλλαξε αμέσως στο πιο παιχνιδιάρικο «Πάλι βρε Μιχάλη; Πάλι φασίστες στο υπουργείο σου;»

Αυτό που με κάνει να απορώ είναι πως ο δημοσιογράφος της «Ε» που ήταν παρών δεν είδε τους θυρεούς του αγήματος και θεώρησε ότι αφού λένε ΟΥΚ είναι του πολεμικού ναυτικού. Επίσης αφού είχε τέτοιο ντοκουμέντο η «Ε» πως και δεν επικοινώνησαν με τον Βενιζέλο για να έχουν δήλωσή του;

Γιατί τα επισημαίνω αυτά; Γιατί πολύ απλά η όλη διαχείριση της είδησης επέτρεψε μεν να αποκτήσει μεγάλη δημοσιότητα το θέμα αλλά επίσης επέτρεψε να πέσει στα μαλακά ο Χρυσοχοΐδης. Δεν λέω ότι έγινε ηθελημένα από την εφημερίδα , αλλά ότι έγινε πρόχειρα.

(Πιθανότατα να παρεξηγήθηκε αυτή η παράγραφός μου που αναφέρεται στην διαχείριση της είδησης, μόνο που όταν λέω διαχείριση, αναφέρομαι στην προσπάθεια της απόκτησης δημοσιότητας χωρίς τον έλεγχο σε ποιόν ανήκει η πολιτική ευθύνη. Αυτό δεν σημαίνει ότι υπήρξε πολεμική απόσυγκεκριμένο άτομο για τον Βενιζέλο, πράγμα και που φαίνεται αν ψάξει κάποιος. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι κανένας μας δεν μπήκε στον κόπο να ψάξει λίγο παραπάνω προκειμένου να αποδώσει πολιτικές ευθύνες και για να εξηγούμαι, αναφέρομαι στην εφημερίδα. Α, να ξεκαθαρίσω, δεν είμαι φίλος κανενός από τους 2 υπουργούς)

Το άλλο θέμα που άφησα για να κλείσω τις παρατηρήσεις μου είναι ο τρόπος που προέκυψε το ρεπορτάζ. Είναι ίσως η πρώτη φορά, από όσο μπορώ να γνωρίζω, που δημοσιογράφος εφημερίδας «τραβά» το θέμα με κινητό και γίνεται αποκλειστικότητα στο site.

Απορώ πως δεν βγήκε να διαμαρτυρηθεί η ΕΣΗΕΑ και οι ενώσεις τεχνικών τύπου.

(εδώ πια θα πρέπει να εξηγήσω τα αυτονόητα. Αυτοί που με γνωρίζουν, που έχουμε μοιραστεί σκέψεις και έχουμε πιει και ένα ποτήρι μαζί, ξέρουν ότι η παραπάνω πρόταση είναι ειρωνική. Έχει να κάνει με μια νοοτροπία που συνάντησα από τους δημοσιογράφους όταν δούλευα στην Μακεδονία. «Δεν είναι δική μου δουλειά, δεν πληρώνομαι γι’ αυτό». Θεωρώ ότι ο δημοσιογράφος της Ελευθεροτυπίας έκανε ότι θα έκανε οποιοσδήποτε σοβαρός, σύγχρονος δημοσιογράφος. Κατέγραψε το συμβάν με ότι μέσο διέθετε. Η επίκληση της ΕΣΗΕΑ και των τεχνικών γίνεται ειρωνικά μια και δεν αντιλαμβάνονται τέτοιου είδους δημοσιογραφία οι συντεχνίες τους.

Λυπάμαι πραγματικά που θα πρέπει να εξηγώ τι γράφω.)

Written by argos

27 Μαρτίου 2010 at 11:38 μμ

Αναρτήθηκε στις Internet, Εργασιακά, Εφημερίδες

Διαφήμιση

with one comment

Τελικά τα τηλεοπτικά σποτ εξηγούν τι θέλανε να δώσουν στα ραδιοφωνικά. Απλά κάποιοι δεν κατανοήσανε ότι άλλο ραδιόφωνο και άλλο εικόνα.

Έτσι τα εννοούσαν.

Αυθαίρετα

Ελληνικά

Σκουπίδια

Η απορία μου παραμένει. Αυτές οι παραγωγές αρέσανε σε κάποιους;

Written by Spider Jerusalem

8 Φεβρουαρίου 2010 at 5:05 μμ

Αναρτήθηκε στις Εφημερίδες

Tagged with ,

Δυσφήμιση

3 Σχόλια

Γιατί διαφήμιση μια φορά δεν το λες. Ας πάμε βήμα βήμα

Jingle πρώτο από την πιο παλιά εφημερίδα της βόρειας Ελλάδας. Λίγο σεξιστικό; Δηλαδή η εφημερίδα είναι μόνο για άντρες; Οι γυναίκες να διαβάζουν μια φορά τον μήνα το γυναικείο περιοδικό; Διαπιστώσανε απο έρευνες ότι μόνο οι …άντρες διαβάζουν εφημερίδες; Με τους ομοφυλόφιλους άντρες τι γίνεται; Δεν είναι αρκετά …άντρες να την διαβάσουν; Το χαζοχαρούμενο γελάκι πριν το τι πρέπει να διαβάζουν οι γυναίκες υποννοεί τίποτα;

jingle δεύτερο από την πιο παλιά εφημερίδα της βόρειας Ελλάδας. Λίγο  ενοχοποιητικό; Τι θα πει εμείς γράφουμε αυθαίρετα; Δηλαδή οι δημοσιογράφοι δεν ακολουθούν την δημοσιογραφική δεοντολογία; Δεν κάνουν έρευνα και δεν στοιχειοθετούνε τα ρεπορτάζ τους; Γράφουν ότι θέλουνε; Οι ίδιοι οι δημμοσιογράφοι του συγκροτήματος τι λένε; Η ΕΣΗΕΜΘ θα πάρει θέση; Ο κ. Γερουλάνος;

Jingle τρίτο από την πιο παλιά εφημερίδα της βόρειας Ελλάδας. Περνάει και ο στρατός από μπροστά; Πως χαιρετάμε; Κάτι λείπει από την διαφήμιση, ο Γιάννης ο Μαντζουράνης να βγει και να φωνάξει «ΕΘΝΙΚΑΡΑΑΑΑΑ»

Ψέμματα δεν λείπει

Jingle τέταρτο και χαρακτηριστικό από την πιο παλιά εφημερίδα της βόρειας Ελλάδας. Μα καλά το σκεφτήκατε πριν το δημιουργήσετε; Δηλαδή τι μας  λέτε τώρα; Ότι είμαστε κορόϊδα που αγοράζουμε σκουπίδια για εφημερίδα ή μας προστατεύεται για να μην σας αγοράσουμε;

Δεν ξέρω πόσα δώσατε για την διαφήμιση, και δεν μ’ αφορά, ξέρω όμως σίγουρα πόσο θα το πληρώσετε. Λυπάμαι πραγματικά για την κατάντια αυτής της εφημερίδας. Ούτε να διαφημιστεί δεν ξέρει.

Υ.Γ. υπάρχουν και τηλεοπτικά σποτ με την ίδια έμπνευση.

Written by Spider Jerusalem

7 Φεβρουαρίου 2010 at 9:40 μμ

Αναρτήθηκε στις Εφημερίδες

Το μέλλον των εφημερίδων;

leave a comment »

Έχοντας δουλέψει γιοα 2,5 χρόνια σε εφημερίδα, μπορώ να αντιληφθώ την αγωνιά των επαγγελματιών του τύπου για το τι μέλλει γενέσθαι στον κλάδο τους. Αυτό που δεν μπορώ να αντιληφθώ είναι τις παρωπίδες που φοράνε οι περισσότεροι εργαζόμενοι αυτού του τομέα.

Δυο νεαροί Γερμανοί, προσπαθούν να βρουν την φόρμουλα για το νέο είδος της εφημερίδας. Μια υβριδική εφημερίδα, διαφορετική για τον καθένα. Θα τα καταφέρουν; Ούτε οι ίδιοι το πιστεύουν και για να είμαι ειλικρινής ούτε εγώ. Παρ’ όλα αυτά κάτι προσπαθούν να κάνουν. Εδώ τι κάνουμε; Προχωρημένα πρωτοσέλιδα

που μας επιτρέπουν να κυκλοφορούνε/ούμε φήμες ότι, μπορεί να αναλάβουμε και καμιά καλή θέση με την νέα διακυβέρνηση.

Το έχουμε ξαναδεί το έργο

Written by argos

17 Οκτωβρίου 2009 at 7:26 μμ

Αναρτήθηκε στις Εφημερίδες

Απαγόρευση δημοσκοπήσεων και στρατηγική ηθική

leave a comment »

Αναδημοσιεύω γράμμα της καθηγήτριας του τμήματος Δημοσιογραφίας & ΜΜΕ Ελισάβετ Δεληγιάννη, που στάλθηκε στο Metajournalism:

Η δήλωση που έκανα χθες στο ΣΚΑΙ TV, (και η οποία δεν μεταδόθηκε) αφορούσε την κλήση του ΣΚΑΙ σε απολογία ενώπιον του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, επειδή το ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ είχε αναμεταδώσει την Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου ανταπόκριση της ελληνικής υπηρεσίας της Deutsche Welle, με πληροφορίες από μια γερμανική δημοσκόπηση, σχετικά με τις ελληνικές εκλογές. Να σημειωθεί, ότι η ισχύουσα νομοθεσία απαγορεύει τη δημοσίευση δημοσκοπήσεων το 15θήμερο που προηγείται των εκλογών.
Σε ερώτηση των δημοσιογράφων, αν η παραπάνω νομοθεσία πρέπει να καταργηθεί ως αντισυνταγματική και αναχρονιστική, επειδή εμποδίζει την ελεύθερη ροή των πληροφοριών και τη σωστή ενημέρωση του πολίτη, απάντησα:

«Δεν θα σταθώ στο τυπικό-νομικό σκέλος της ερώτησης, (αν πρέπει να δικαιωθεί ο ΣΚΑΙ ή όχι), άλλωστε, πολλοί συνταγματολόγοι απάντησαν ήδη στο ερώτημα… Η απάντησή μου θα είναι, λοιπόν, περισσότερο γενική, και θα έχει πολιτικό και ηθικό χαρακτήρα.
Είτε καταργήσουμε τις απαγορεύσεις αναμετάδοσης δημοσκοπήσεων είτε όχι, το σίγουρο είναι, πως η πολιτική στις μέρες μας έχει καταλήξει να αποτελεί ένα επικοινωνιακό γεγονός, χωρίς ουσία. Κι αυτό είναι πολύ επικίνδυνο, γιατί η δημοκρατία κυβερνάται πλέον από τα αποτελέσματα δημοσκοπήσεων, (αμφίβολης αξιοπιστίας, πολλές φορές), τα οποία μεταδίδονται από τα Μέσα και καταιγίζουν τον πολίτη. Πώς μπορούμε να μιλάμε για ελεύθερη πληροφόρηση, για αξιόπιστη ενημέρωση του πολίτη στις συνθήκες αυτές; Σε ένα ραδιοτηλεοπτικό πεδίο εμπορευματοποιημένο, απολύτως κυριαρχούμενο από τη διαφήμιση, η ελεύθερη και πλουραλιστική πληροφόρηση τίθεται, αναγκαστικά, στην υπηρεσία της τηλεθέασης, και της λογικής της αγοράς. Κατά συνέπεια, η επίκληση του επιχειρήματος περί ελεύθερης ροής των πληροφοριών δεν μπορεί, παρά να έχει στρατηγικό χαρακτήρα*».

*Βλ. για την έννοια της «στρατηγικής ηθικής», Ε. Δεληγιάννη, Ηθική των Μ.Μ.Ε.-Δημοσιογραφική δεοντολογία, εκδόσεις Σιδέρη 2004, §36.

Written by Oneiros

4 Οκτωβρίου 2009 at 8:22 πμ

Αναρτήθηκε στις Κανάλια