Το μέλλον των εφημερίδων;

Έχοντας δουλέψει γιοα 2,5 χρόνια σε εφημερίδα, μπορώ να αντιληφθώ την αγωνιά των επαγγελματιών του τύπου για το τι μέλλει γενέσθαι στον κλάδο τους. Αυτό που δεν μπορώ να αντιληφθώ είναι τις παρωπίδες που φοράνε οι περισσότεροι εργαζόμενοι αυτού του τομέα.

Δυο νεαροί Γερμανοί, προσπαθούν να βρουν την φόρμουλα για το νέο είδος της εφημερίδας. Μια υβριδική εφημερίδα, διαφορετική για τον καθένα. Θα τα καταφέρουν; Ούτε οι ίδιοι το πιστεύουν και για να είμαι ειλικρινής ούτε εγώ. Παρ’ όλα αυτά κάτι προσπαθούν να κάνουν. Εδώ τι κάνουμε; Προχωρημένα πρωτοσέλιδα

που μας επιτρέπουν να κυκλοφορούνε/ούμε φήμες ότι, μπορεί να αναλάβουμε και καμιά καλή θέση με την νέα διακυβέρνηση.

Το έχουμε ξαναδεί το έργο

Απαγόρευση δημοσκοπήσεων και στρατηγική ηθική

Αναδημοσιεύω γράμμα της καθηγήτριας του τμήματος Δημοσιογραφίας & ΜΜΕ Ελισάβετ Δεληγιάννη, που στάλθηκε στο Metajournalism:

Η δήλωση που έκανα χθες στο ΣΚΑΙ TV, (και η οποία δεν μεταδόθηκε) αφορούσε την κλήση του ΣΚΑΙ σε απολογία ενώπιον του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, επειδή το ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ είχε αναμεταδώσει την Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου ανταπόκριση της ελληνικής υπηρεσίας της Deutsche Welle, με πληροφορίες από μια γερμανική δημοσκόπηση, σχετικά με τις ελληνικές εκλογές. Να σημειωθεί, ότι η ισχύουσα νομοθεσία απαγορεύει τη δημοσίευση δημοσκοπήσεων το 15θήμερο που προηγείται των εκλογών.
Σε ερώτηση των δημοσιογράφων, αν η παραπάνω νομοθεσία πρέπει να καταργηθεί ως αντισυνταγματική και αναχρονιστική, επειδή εμποδίζει την ελεύθερη ροή των πληροφοριών και τη σωστή ενημέρωση του πολίτη, απάντησα:

«Δεν θα σταθώ στο τυπικό-νομικό σκέλος της ερώτησης, (αν πρέπει να δικαιωθεί ο ΣΚΑΙ ή όχι), άλλωστε, πολλοί συνταγματολόγοι απάντησαν ήδη στο ερώτημα… Η απάντησή μου θα είναι, λοιπόν, περισσότερο γενική, και θα έχει πολιτικό και ηθικό χαρακτήρα.
Είτε καταργήσουμε τις απαγορεύσεις αναμετάδοσης δημοσκοπήσεων είτε όχι, το σίγουρο είναι, πως η πολιτική στις μέρες μας έχει καταλήξει να αποτελεί ένα επικοινωνιακό γεγονός, χωρίς ουσία. Κι αυτό είναι πολύ επικίνδυνο, γιατί η δημοκρατία κυβερνάται πλέον από τα αποτελέσματα δημοσκοπήσεων, (αμφίβολης αξιοπιστίας, πολλές φορές), τα οποία μεταδίδονται από τα Μέσα και καταιγίζουν τον πολίτη. Πώς μπορούμε να μιλάμε για ελεύθερη πληροφόρηση, για αξιόπιστη ενημέρωση του πολίτη στις συνθήκες αυτές; Σε ένα ραδιοτηλεοπτικό πεδίο εμπορευματοποιημένο, απολύτως κυριαρχούμενο από τη διαφήμιση, η ελεύθερη και πλουραλιστική πληροφόρηση τίθεται, αναγκαστικά, στην υπηρεσία της τηλεθέασης, και της λογικής της αγοράς. Κατά συνέπεια, η επίκληση του επιχειρήματος περί ελεύθερης ροής των πληροφοριών δεν μπορεί, παρά να έχει στρατηγικό χαρακτήρα*».

*Βλ. για την έννοια της «στρατηγικής ηθικής», Ε. Δεληγιάννη, Ηθική των Μ.Μ.Ε.-Δημοσιογραφική δεοντολογία, εκδόσεις Σιδέρη 2004, §36.

Κόρακας κοράκου μάτι

Την Τρίτη υπήρξε ακόμη μια ανούσια συνέντευξη τύπου που συγκάλεσε η μια από της δυο ενώσεις ποντίων και η συγκεκρμένα η ΠΟΕ του κ. Παρχαρίδη. Δεν θα υπεισέλθουμε στα ενδοποντιακά που προφανώς δεν έχουν σχέση μα τα δίκια του ποντιακού λαού ή με οτιδήποτε άλλο αγνό, αλλά θα σταθούμε σε ένα γεγονός που ακολούθησε της αρχικής τοποθέτησης του προέδρου της ΠΟΕ.

Στην φάση των ερωτήσεων σηκώθηκε μια κυρία και αφού δήλωσε το όνομά της είπε ότι εκπροσωπεί την εφημερίδα “Μακεδονία”. Όσοι δημοσιογράφοι ήταν στην συνέντευξη εκπλαγήκανε μαζι με την “επίσημη” εκπρόσωπο της εφημερίδας που είχε σταλεί να καλύψει την εκδήλωση. Στην απορία όλων του πως γίνεται να δουλεύει για την “Μακεδονία” την στιγμή που υπήρχε άλλη εκπρόσωπος της εφημερίδας και που την γνωρίζαν και οι υπόλοιποι παρόντες δημοσιογράφοι, η  κυρία  απάντησε ότι την εκπροσωπεί και ότι όσοι είχαν αμφιβολίες μπορούσαν να ρωτήσουν την διευθύντρια σύνταξης της Μακεδονίας, την κα Χαρίση.

Ως εδώ ωραία, θα μπορούσε να είναι ακόμα μια ασυνενοησία αυτών που νομίζουν ότι διοικούν τους δημοσιογράφους στο συγκρότημα. Έλα όμως που η επίδοξη συνάδελφος του Κρόνκαϊτ έδωσε παράσταση.

Αφού έκανε μια εισαγωγή για το παρελθόν της, δήλωσε ότι θα έκανε 4 ερωτήσεις, αφήνοντας άναυδους όλους. Ξεκίνησε με ερωτήσεις – τοποθετήσεις και παραβαίνοντας κάθε κανόνα (δεοντολογίας, ευγένειας και δεν ξέρω τι) μοίρασε σε όλους ένα χαρτί, απάντηση προφανώς του κ. Τανιμανίδη της ΠΟΠΣ, του αντίπαλου σωματείου.

Εδώ υπάρχουν πολλά ερωτήματα. Όπως ποιά πράγματι ήταν η κυρία που πήγε στην συνέντευξη τύπου; Ήξερε όντως η κα Χαρίση τι ακριβώς θα γινόταν; Η διοίκηση της εφημερίδας γνωρίζει ότι η κα Χαρίση, έστω και άθελά της, σπίλωσε για ακόμη μια φορά το όνομα της εφημερίδας; Εγκρίνουν τις επιλογές της;  Η θέση της ΕΣΗΕΜΘ ποιά είναι; ή περιμένει καταγγελία;

Το κείμενο που γράφτηκε στην “Μακεδονία” ήταν αυτό και είχε υπογραφή της επίσημης απεσταλμένης της εφημερίδας. Κανένας δεν έγραψε για το γεγονός. Γιατί; Δεν βγάζουμε τα μάτια μας; Προφανώς δεν υπάρχει Link γιατί κανένας δεν έγραψε. Την είδηση μας την είπε δημοσιογράφος που ήταν στην συνέντευξη τύπου και που ανήκει σε παράταξη που εκπροσωπείται στο ΔΣ της ΕΣΗΕΜΘ. Από δική μας πηγή μάθαμε ότι η κα Χαρίση παραδέχτηκε ότι είχε στείλει την συγκεκριμένη κυρία στην συνέντευξη αλλά δεν πήρε θέση για το φιάσκο.

Μετά την υπόθεση Κουκουμάκα, μετά το κατάπτυστο θέμα της προηγούμενης Κυριακής, ήρθε και το προχθεσινό. Σε άλλες σοβαρές εφημερίδες που σέβονται πρώτα την ιστορία τους και μετά τους αναγνώστες τους, η κυρία θα είχε πάψει από καιρό να προσφέρει τις υπηρεσίες της. Εδώ δεν ανοίγει μύτη. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι γίνεται επειδή η διοίκηση δεν το έχει μάθει εξ’ αιτίας της ομερτά των δημοσιογράφων και όχι γιατί έχει άλλους λόγους. Είναι γνωστή άλλωστε και η ευθιξία της διοίκησης σε τέτοια θέματα. Πριν από 6 περίπου μήνες θέλανε να απολύσουνε δημοσιογράφο και διορθωτή επειδή γράφτηκε σε άρθρο ότι ο Ψωμιάδης είναι νομάρχης Ημαθίας…

Υ.Γ. Το όνομα της κυρίας που δημιούργησε το επεισόδιο το έχουμε, αλλά αυτό δεν είναι το θέμα μας αυτή τη στιγμή